កសិករវ័យ ៦៤ ឆ្នាំនៅបាត់ដំបង បង្កើនស្រះត្រីដល់ ២៦ រំពឹងរកចំណូលបាន ៥០ លានរៀល/១ឆ្នាំ

បាត់ដំបង៖ លោក ម៉ៅ ពេក កសិករវ័យ ៦៤ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលតាសុខ ឃុំបន្សាយត្រែង ស្រុកថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង បានពង្រីកស្រះចិញ្ចឹមរហូតដល់ ២៦ ស្រះ លើផ្ទៃដីជាង ២ ហិកតា ដោយរំពឹងថា អាជីវកម្មវារីវប្បកម្មរបស់លោកនឹងអាចបង្កើតចំណូលប្រមាណ ៥០ លានរៀលក្នុងមួយឆ្នាំ។

លោក ម៉ៅ ពេក បានចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មនេះតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩៧ តាមរយៈការទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលពីអង្គការអភិវឌ្ឍន៍។ ដំបូង លោកចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមត្រីលក្ខណៈគ្រួសារត្រឹម ២ ស្រះ ប៉ុន្តែបានអភិវឌ្ឍជាបន្តបន្ទាប់ រហូតក្លាយជាគ្រួសារអ្នកផលិត និងភ្ញាស់ពូជត្រីបែបអាជីវកម្មសមរម្យមួយនៅឆ្នាំ ២០១១។

លោកបានប្រាប់បណ្តាញព័ត៌មាន AMS ថា នៅឆ្នាំ ២០២៥ កសិដ្ឋានរបស់លោកបានបញ្ចេញកូនត្រីជិតកន្លះលានកូន រួមមាន ត្រីទីឡាព្យ៉ាចម្រុះ ១៨ ម៉ឺនកូន ទីឡាព្យ៉ាឈ្មោល ១៣ ម៉ឺនកូន ត្រីអណ្តែង ៨ ម៉ឺនកូន និងត្រីក្រាញ់ ៦ ម៉ឺនកូន។ ការលក់កូនត្រីទាំងនេះបង្កើតចំណូលសរុបជិត ៤០ លានរៀល ឬប្រមាណ ៣៨ លានរៀល ដោយមិនទាន់គិតថ្លៃចំណាយ។

បច្ចុប្បន្ន ស្រះទាំង ២៦ បានចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការពេញលេញ ដោយលោកបានបង្កាត់ពូជ និងភ្ញាស់កូនត្រីចំនួន ៣ ប្រភេទ គឺ ត្រីទីឡាព្យ៉ាក្រហម ត្រីអណ្តែងកូនកាត់ និងត្រីក្រាញ់ ដែលជាប្រភេទត្រីមានតម្រូវការនៅលើទីផ្សារ។ កូនត្រីដែលសល់ពីការបង្កាត់ពូជ ត្រូវបានផ្ទេរទៅកាន់ស្រះសម្រាប់ចិញ្ចឹមយកសាច់។

លោក ម៉ៅ ពេក បានឱ្យដឹងថា កូនត្រីដែលភ្ញាស់សម្រាប់លក់ទៅអ្នកចិញ្ចឹម មានចំនួនប្រមាណ ៣ ទៅ ៤ ម៉ឺនកូនក្នុងមួយខែ ដោយលក់ក្នុងតម្លៃ ១០០ រៀលក្នុងមួយកូន។ ប្រសិនបើលក់បាន ៤ ម៉ឺនកូនក្នុងមួយខែ លោកអាចទទួលចំណូល ៤ លានរៀល។

ចំណែកត្រីសាច់ នៅពេលប្រមូលផលបានប្រមាណ ៥០០ គីឡូក្រាម អាចលក់ក្នុងតម្លៃពី ៨,០០០ ទៅ ១០,០០០ រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ ផលត្រីសាច់ក្នុងបរិមាណនេះ ត្រូវបានចែកចាយជាចម្បងទៅអ្នកប្រើប្រាស់នៅក្នុងតំបន់។

លោកបានកត់សម្គាល់ថា ទីតាំងភូមិសាស្ត្រតំបន់វាលទំនាបលិចទឹកក្នុងស្រុកថ្មគោល មានអំណោយផលដល់ប្រភពទឹក ខណៈការស្ថិតនៅជិតផ្លូវជាតិលេខ ៥ បានជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមដឹកជញ្ជូន។ ចំពោះហានិភ័យប្រតិបត្តិការ លោកបានបែងចែកការងារក្នុងគ្រួសារ ដើម្បីគ្រប់គ្រងចំណាយប្រតិបត្តិការប្រចាំខែឱ្យស្ថិតនៅប្រមាណ ៧០ ទៅ ៨០ ម៉ឺនរៀល។

ក្នុងរដូវប្រាំង លោកដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះទឹកដោយប្រើប្រាស់ទឹកអណ្តូងជំនួស ព្រមទាំងប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស និងបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីទប់ស្កាត់ជំងឺត្រី។

ផ្អែកលើបទពិសោធន៍ចិញ្ចឹមត្រី បង្កាត់ពូជ និងភ្ញាស់កូនត្រីអស់រយៈពេលជាង ១០ ឆ្នាំ លោក ម៉ៅ ពេក យល់ថា អាជីវកម្មវារីវប្បកម្មជនបទអាចវិវត្តពីមធ្យោបាយកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ ទៅជាសសរស្តម្ភទ្រទ្រង់សេដ្ឋកិច្ចដ៏រឹងមាំ ប្រសិនបើមានការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងជំនាញបច្ចេកទេស ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន និងគោលនយោបាយគាំពារទីផ្សារពីរដ្ឋាភិបាល។

ក្រៅពីលក់កូនត្រីទៅអ្នកចិញ្ចឹម លោកក៏ផ្តល់ចំណេះដឹងមួយចំនួនដល់អ្នកទិញ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចអនុវត្តតាមបច្ចេកទេសចិញ្ចឹមបានត្រឹមត្រូវ ទទួលបានផល និងបង្កើនចំណូលពីអាជីវកម្មនេះ។

ជាក់ស្តែង ក្នុងចំណោម ១០៨ គ្រួសារនៅក្នុងសហគមន៍របស់លោក មាន ៥០ គ្រួសារបានទិញកូនត្រីយកទៅចិញ្ចឹម និងទទួលបានផលល្អ ព្រមទាំងចំណូលសមរម្យ ដែលបានជួយលើកស្ទួយជីវភាពគ្រួសារ និងកែលម្អការរស់នៅតាមរយៈការធ្វើវារីវប្បកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព៕

លោក កែ ផុស | Mr. Ker Phors

ជីវប្រវត្តិ: បានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាកអនុបណ្ឌិតផ្នែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមកពីសហភាពសូវៀត និងមានបទពិសោធន៍ជាង ២០ឆ្នាំក្នុងវិស័យសារព័ត៌មាន។ បច្ចុប្បន្ន លោកជាអ្នកយកព័ត៌មានសេដ្ឋកិច្ចឱ្យសារព័ត៌មាន AMS Economy ។